Het buitenland: een andere wereld?

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een update geschreven heb voor deze blog.
De voornaamste reden hiervoor is dat mijn leven in Duitsland niet heel spannend is geweest de afgelopen tijd. En dat is niet per se iets slechts natuurlijk. De enige aanmerking die ik heb is dat ik nog altijd druk op zoek ben naar werk, maar voor de afgelopen weken is dat vooral aan mezelf te wijten.

Het is nu carnaval natuurlijk, en ik kom uit een deel van Nederland waar het echt absoluut niet gevierd wordt. En ik heb op z’n zachtst gezegd niet zoveel met het gemiddelde carnavalsnummer. Maar na een beetje alcohol zou ik ook best van het carnaval kunnen genieten. Tot nu toe heb ik er niet zoveel van mee gekregen, vooral omdat ik te druk met andere dingen was, zoals de IKEA plunderen. We hebben wel een paar mensen in echt geweldige kostuums gezien. Maar morgen is het Rosenmontag, en ga ik op verjaardag en naar de film, dus krijg ik misschien nog wat meer van datzelfde mee. Persoonlijk hoop ik de gasten die als NASA astronauten verkleed waren weer tegen te komen, want ik wil weten of ze toevallig ‘Rogue NASA’ op hun kostuums hadden staan (in dat geval trakteer ik ze persoonlijk op bier).

Verder ben ik een ster in Duits geworden. Oké, grapje, maar het is onderbewust prima voor me te volgen. Behalve als mensen binnensmonds praten, of uit ruraal Beieren komen. Misschien dat ik mensen uit ruraal Ost-Friesland  ook niet versta, maar dat kan ik alleen opmaken uit het feit dat de moeder van m’n partner dat ook niet kon (Schoonmoeder? Ik noem haar vanaf nu schoonmoeder. Scheelt woorden). Aan de andere kant, misschien spraken die mensen wel half Fries zoals ik het ook ken, en zou ik ze vet goed kunnen verstaan. Misschien had ik haar even moeten vragen of ze een stukje had kunnen opnemen van de presentatie die ze bijwoonde op Föhr (Duits Waddeneiland).

Nee, Duits gaat prima: Ik kan goed de pakketjes van de DHL leveraar aannemen, ik doe super goed boodschappen, ik kan prima duidelijk maken welk buskaartje ik wil, en ik zou theoretisch zonder problemen bij de drogist dingen kunnen kopen als de caissière niet binnensmonds ging vragen om een klantenkaart waar ik het woord niet van kende. ‘Uhhhhh wass meinen Sie?’ ‘Sprichst du Niederlandisch?’
Dus zij in het half Nederlands uitleggen dat ze een soort spaarkaart bedoelde (lees AH Bonuskaart, maar dan voor meerdere soorten winkel), en ik in het Duits terug antwoorden. En mijn innerlijke monoloog super dramatisch: want ik begrijp de rest wel gewoon hoor.
Één totaal onrelevant woordje en het was me alweer duidelijk hoe ontzettend Nederlands mijn Duits klinkt.
Duits gaat prima, ik maak fouten, lach me kapot, en durf nog steeds fouten te maken. En ik doe ook wel echt wat meer in het Duits dan huis tuin en keuken dingen. Zo kan ik niet meer door de IKEA in Heerlen lopen, een gesprek in het Engels voeren en de omroep op de achtergrond (in het Nederlands en Duits) negeren. ‘Sorry, Timmy is looking for his mom, what was I saying? Oh right…’ 

En ik kijk daadwerkelijk dingen op tv – kijk dit is ‘daadwerkelijk’ omdat ik in Nederland de “kabel”tv eigenlijk ook bijna nooit gebruikte.
Beetje reclame: Mensen jullie ontvangen in Nederland ook WDR, doordeweeks tussen 11 en 1 zijn er dierentuin programma’s op en het is aandoenlijk, verslavend, en ik wil weten hoe het nu gaat met de babygorilla die ooit naar Stuttgart is overgebracht vanuit Münster nadat het verstoten was door haar moeder.

En tot mijn plezier kan ik der Spiegel zonder enig probleem lezen. Het duurt alleen nog een beetje langer. En dat brengt me terug naar m’n jonge tiener jaren waar ik Harry Potter in het Engels MOEST lezen want het duurde veel te lang voor de Nederlandse versie uit kwam. Zelfde gevoel: Snel willen lezen, want interessant, maar het gaat niet zo snel.  Ik wilde der Spiegel vooral lezen om het artikel over de mensen op de achtergrond van het Trump regime te lezen. En dat artikel was vooral ontzettend frustrerend.

Frustratie:

Dit doe ik momenteel het meest: gefrustreerd zijn over politiek over de hele wereld. Geen schattige katjes op het internet te vinden die me lang genoeg af kunnen leiden van het gevoel dat het helemaal de verkeerde kant op is gegaan, en dat het alleen maar erger wordt.

Ik zal je een betoog besparen over wat er aan de hand is, waarom het zo uit de klauwen aan het lopen is, en hoe we er potentieel iets aan kunnen doen. Voornamelijk omdat ik ook niet weet hoe we het in één klap kunnen stoppen.
Mensen kennis geven is nog altijd de meest redelijke optie. Maarja als je van mensen met hun blik op een muur, luisterend naar het geluid van scheitende stieren op hun I-pod, verwacht te schuilen voor een storm die van rechts komt, dan wordt het allemaal een beetje moeilijker dan het theoretisch zou moeten zijn.

Lang verhaal kort: Ik heb een hele sterke mening over wat er gaande is in de wereld, maar ik schreeuw het niet zo snel van de daken. Het doet me al een tijdje afvragen of ik moet proberen het onder woorden te brengen, helemaal met de verkiezingen in Nederland in aantocht.
Maar tot nu toe zijn het vooral anderen die de juiste woorden weten te vinden.

Mijn woorden betreft de Nederlandse verkiezingen echter: Doe jezelf een plezier, denk even na over wat je nodig acht, hoe je er denkt te kunnen komen, en welke partij je er bij kan helpen. En stem iets waarvan je de volgende dag niet denkt ‘Oh maar als ik wist dat ze zouden winnen zou ik er niet op gestemd hebben!’

Succes stemmers!
P.s. Volgende keer gewoon meer Duitsland verhalen hoor!